شوک در تیم ملی انگلیس؛ پالمر و فودن چگونه نبرد بی‌رحمانه توخل برای شماره ۱۰ را باختند؟

به گزارش سرویس اروپا صبح فوتبالی :

توماس توخل قرار است روز جمعه ترکیب نهایی تیم ملی انگلیس در جام جهانی را اعلام کند. ترکیبی که غافلگیری های بزرگی دارد. 

زمان در فوتبال با سرعتی عجیب حرکت می‌کند؛ و حذف کول پالمر و فیل فودن از فهرست تیم ملی انگلیس برای جام جهانی ۲۰۲۶ بهترین نمونه این موضوع است.

فقط دو سال قبل، تصور کنار گذاشته شدن این دو ستاره تقریباً غیرممکن بود.

فودن در فینال یورو ۲۰۲۴ مقابل اسپانیا در ترکیب اصلی قرار داشت و پالمر هم پس از ورود از روی نیمکت موفق شد گل تساوی را به ثمر برساند؛ دو بازیکنی که آینده خط حمله انگلیس محسوب می‌شدند.

هر دو محصول آکادمی منچسترسیتی هستند؛ فودن ستاره‌ای که زیر نظر پپ گواردیولا رشد کرد و پالمر بازیکنی که برای درخشش مجبور شد اتحاد را ترک کرده و به چلسی برود.

اما حالا مسیرشان دوباره به هم رسیده؛ این بار نه به‌عنوان ستاره‌های آینده انگلیس، بلکه به‌عنوان بازیکنانی که از فهرست جام جهانی کنار گذاشته شده‌اند.

 از برندگان جوایز تا خروج از معادلات

کول پالمر در یورو ۲۰۲۴ پدیده جدید تیم گرت ساوت‌گیت بود. او نخستین بازی ملی‌اش را تنها در دیدار دوستانه پیش از تورنمنت مقابل بوسنی انجام داده بود، اما خیلی زود به محبوب هواداران تبدیل شد.

در طول مسابقات، نیمکت‌نشینی او یکی از اصلی‌ترین انتقادها به رویکرد محافظه‌کارانه ساوت‌گیت بود.

وقتی پالمر در فینال مقابل اسپانیا وارد زمین شد، تنها سه دقیقه زمان نیاز داشت تا گل مساوی را بزند؛ گلی که منتقدان سرمربی وقت انگلیس را بیش از پیش جسور کرد.

پالمر که آن زمان فقط ۲۲ سال داشت، بعد از آن عنوان بهترین بازیکن سال انگلیس و بهترین بازیکن جوان اتحادیه بازیکنان حرفه‌ای را کسب کرد. بسیاری او را آینده قطعی فوتبال ملی انگلیس می‌دانستند.

در کنار او، فیل فودن هم قرار داشت؛ ستاره ۲۳ ساله‌ای که جایزه بهترین بازیکن سال PFA را برده بود. تصویری که آن دو در منچستر کنار هم با جوایزشان ثبت کردند، نماد نسل جدید فوتبال انگلیس بود.

اما در فوتبال، کیفیت همیشگی است و فرم موقتی؛ و همین افت فرم، حالا هر دو را از جام جهانی دور کرده است.

افتی که همه چیز را تغییر داد

پالمر در دو فصل نخست حضورش در چلسی، ۳۷ گل در لیگ برتر به ثمر رساند، اما این فصل افت محسوسی داشت. او با وجود ثبت ۹ گل در ۲۵ بازی لیگ، دیگر آن بازیکن خلاق و غیرقابل پیش‌بینی سابق نبود.

فودن هم شرایط مشابهی را تجربه کرد؛ حتی شدیدتر و طولانی‌تر.

او حوالی کریسمس با زدن ۶ گل در ۵ مسابقه نشانه‌هایی از بازگشت به اوج نشان داد، اما پس از آن دیگر موفق به گلزنی نشد.

این عملکرد فاصله زیادی با فصل فوق‌العاده ۲۴-۲۰۲۳ دارد؛ فصلی که او ۱۹ گل در لیگ برتر و ۲۷ گل در تمامی رقابت‌ها به ثمر رسانده بود.

لحظه‌ای که توخل تصمیمش را گرفت

در رقابت سنگین برای پست شماره ۱۰، توماس توخل حاضر نبود صرفاً بر اساس نام‌ها تصمیم بگیرد.

به نظر می‌رسد نقطه تعیین‌کننده در ماه مارس رقم خورد؛ جایی که فودن فرصت یافت مقابل اروگوئه خودش را ثابت کند.

با غیبت هری کین، توخل فودن را در نقش محوری خط حمله به میدان فرستاد، اما او نمایش ناامیدکننده‌ای داشت؛ مدام برای لمس توپ عقب می‌آمد و تأثیر چندانی روی بازی نگذاشت.

در نهایت، تنها ۱۱ دقیقه بعد از شروع نیمه دوم تعویض شد و جالب اینکه جای خود را به کول پالمر داد.

اکنون با نگاه به گذشته، بسیاری معتقدند همان مسابقه لحظه‌ای بود که توخل تصمیم نهایی‌اش را گرفت.

برندگان واقعی؛ راجرز و ازه

توخل نشان داده که شهرت برایش اهمیتی ندارد و تنها معیار، عملکرد فعلی بازیکنان است.

جود بلینگهم، ستاره رئال مادرید، تقریباً جایگاهی تضمین‌شده در تیم داشت، اما سایر بازیکنان باید با عملکردشان نظر سرمربی را جلب می‌کردند.

مورگان راجرز، هافبک استون ویلا، در دوران حضور توخل همواره مورد اعتماد او بوده و نمایش‌های خوبی ارائه کرده است.

در مقابل، مورگان گیبس‌وایت با وجود ثبت ۱۴ گل در لیگ برتر، نتوانست نظر سرمربی را تغییر دهد و از ترکیب دور ماند.

اما شاید برنده اصلی این رقابت، ابرچی ازه، ستاره آرسنال باشد؛ بازیکنی که اگرچه آمار خیره‌کننده‌ای ندارد، اما در سیستم توخل بسیار مؤثر ظاهر شده است.

ازه در ۶ بازی مقدماتی جام جهانی، ۳ گل برای انگلیس به ثمر رساند و توانست چیزی متفاوت به تیم اضافه کند؛ سرعت، خلاقیت و غیرقابل‌پیش‌بینی بودن.

غیبت او در بازی‌های دوستانه مارس به پالمر و فودن فرصت داد تا خودی نشان دهند، اما انگلیس برابر اروگوئه مساوی کرد و مقابل ژاپن شکست خورد؛ دو نمایش ناامیدکننده که فقط اهمیت ازه را برای توخل بیشتر کرد.

سقوطی غیرمنتظره

تا همین اواخر، بسیاری فودن و پالمر را نه‌تنها عضو ثابت فهرست انگلیس، بلکه حتی بازیکنان اصلی تیم می‌دانستند.

اما فوتبال بی‌رحم است؛ و حالا این دو ستاره جوان باید با واقعیتی سخت کنار بیایند:در شرایط فعلی، توماس توخل آن‌ها را به اندازه کافی آماده و مؤثر نمی‌داند تا در جام جهانی حضور داشته باشند.