۵ دلیل برای افسانه‌ای بودن جورج بست؛ ستاره طلایی منچستر یونایتد

به گزارش سرویس اروپا صبح فوتبالی :

22 مه امسال، جورج بست ۸۰ ساله می‌شد.

شش دهه از زمانی می‌گذرد که او برای اولین بار تماشاگران خانه‌اش را مسحور کرد و بیش از ۴۰ سال از آخرین بازی‌اش گذشته است.

اما بست جزو آن دسته از ستاره‌هایی است که میراثش همچنان زنده مانده است. چه در لباس منچستریونایتد و چه در تیم ملی ایرلند شمالی، لحظات طلایی دوران حرفه‌ای او نشان می‌دهد چرا بسیاری از کسانی که او را دیده‌اند، هنوز معتقدند که او بهترین بازیکن تاریخ بوده است.

برای نسل‌های جوان‌تر که والدین‌شان در زمان بازی‌های بست خیلی کوچک بودند، مقایسه‌ای معاصر وجود دارد.

«لیونل مسی از نظر سبک بازی به جورج بست نزدیک است. او می‌تواند دریبل بزند، بازیکنان را پشت سر بگذارد، گل بزند و پاس گل بدهد.» این جمله از سامی مک‌ایلروی، بازیکن سابق منچستریونایتد و تیم ملی ایرلند شمالی است.

مک‌ایلروی بست را در دوران کودکی‌اش در بلفاست قهرمان خود می‌دانست و بعدها او هم‌تیمی و مربی او شد.

«مسی مهارت دریبل فوق‌العاده‌ای دارد، بست هم همین مهارت را داشت، اما در دهه ۱۹۶۰ و در شرایطی کاملاً متفاوت.»

او ادامه می‌دهد: «زمین‌ها در آن زمان بسیار بد بودند و حریفان با خشونت بازی می‌کردند. نورمن هانتر، تامی اسمیت و ران هریس بازیکنان خوبی بودند اما بازی‌شان گاهی بیرحمانه بود. این‌ها روی بست تأثیری نداشت. او همیشه می‌ایستاد و می‌گفت: خب، حالا دوباره امتحان کنیم.»

مک‌ایلروی ۱۳ ساله بود که برای دیدن بازی به ورزشگاه ویندسور پارک رفت و شاهد یکی از بهترین نمایش‌های بست در تیم ملی ایرلند شمالی مقابل اسکاتلند شد.

«هرگز چنین نمایشی ندیده بودم. این یک نمایش تک‌نفره بود. او باعث شد بخواهم فوتبالیست شوم و آرزو کنم روزی به منچستریونایتد بروم.»

مک‌ایلروی می‌گوید: «همه چیز برای او طبیعی بود؛ با پای چپ، پای راست، شوت، سرزنی، دریبل…»

اما بست فراتر از مهارت‌هایش در زمین بود. مک‌ایلروی می‌گوید او در تمرین‌ها هم رقابتی شدید بود و برخلاف تصویر شیطنت‌آمیز بیرون زمین، برای جوانان ایرلندی شمالی که رویای بازی در منچستریونایتد را داشتند، نقش پدری ایفا می‌کرد.

«او مردی بسیار طبیعی و دوست‌داشتنی بود. وقتی من به عنوان کارآموز در سال ۱۹۶۹ ثبت‌نام کردم، والدینم را آوردم و بلافاصله آمد و با آن‌ها صحبت کرد و گفت از من مراقبت خواهد کرد. پدرم فقط خیره مانده بود و حرفی نمی‌زد، کاملاً تحت تأثیر جورج بود.»

پنج دلیل برای افسانه‌ای بودن جورج بست

۱. گلزنی بی‌نظیر

مک‌ایلروی: «توپی وارد محوطه جریمه شد، دفع شد اما دقیقاً به جورج رسید. چند بازیکن اطرافش بودند، اما تنها چیزی که در ذهنش بود، گلزنی بود. او دروازه‌بان را لوپ زد و گل شد، حتی با دو مدافع روی خط دروازه.»

۲. تعادل فوق‌العاده

مک‌ایلروی: «در یک بازی دیگر، جان آستون بست را از وسط زمین فرستاد. رون هریس به او ضربه زد، اما بست با شجاعت و تعادل روی پاهایش ماند، دروازه‌بان را دور زد و گل زد. همه چیز در آن گل وجود داشت؛ شجاعت و مهارت.»

۳. سرعت برق‌آسا

مک‌ایلروی: «توپی به او رسید و بست با سرعت از چند مدافع عبور کرد و توپ را به گوشه دور دروازه فرستاد. مدافعان نمی‌دانستند چگونه چنین کاری ممکن شد.»

۴. بازیکن بزرگ‌میدانی

مک‌ایلروی: «در فینال جام اروپایی، بست توپ را از پشت مدافع آخر عبور داد، دروازه‌بان را دور زد و گل زد. گل زدن در چنین بازی بزرگی، رویای هر بازیکنی است.»

۵. مهارت دریبل‌زنی

مک‌ایلروی: «در یک بازی دیگر، او با چند دریبل زیبا از بازیکنان حریف عبور کرد و گل زد. مهارت و خلاقیت او در زمین بی‌نظیر بود.»