عیسی امیدوار درگذشت + علت فوت

به گزارش سرویس آسیا صبح فوتبالی :

عیسی امیدوار، که چندی پیش به علت بیماری و کهولت سن در بیمارستان بستری شده بود، شنبه ۱۹ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ درگذشت.

عیسی و عبدالله امیدوار از پیشگامان جهانگردی معاصر در ایران بودند که به سرزمین‌های ناشناخته در قاره آمریکا، آفریقا و قطب جنوب و شمال قدم گذاشتند. سفر کم‌نظیر این دو برادر ماجراجو از سال ۱۳۳۳ خورشیدی آغاز شد. آن‌ها نخست یک سفر هفت ساله با موتورسیکلت «ماچلس» انگلیسی به قدرت cc ۵۰۰ که روی گلگیر چرخ جلوی آن شعار «همه متفاوت، همه خویشاوند» نوشته شده بود، داشتند و بعد هم یک سفر سه ساله را با اتومبیل سیتروئن دو سیلندر که هنگام بازگشت از سفر اول، شرکت سیتروئن فرانسه آن را هدیه داد، انجام دادند.

عبدالله امیدوار در پایان این ماجراجویی کاوشگرایانۀ ۱۰ ساله در قاره‌ سیاه، جنوبگان (قطب جنوب)، آسیا، قطب شمال، اروپا، آمریکا و استرالیا، در کشور شیلی ساکن شد و به حرفه سینما پرداخت، از او به عنوان یکی از نمادهای سینمای شیلی یاد می‌شد. عبدالله امیدوار بامداد ۲۴ تیرماه ۱۴۰۱ در سن ۸۹ سالگی در کشور شیلی درگذشت. عیسی امیدوار پس از پایان آن سفرها به ایران برگشت.

میراث گرانبهای این دو برادر در موزه برادران امیدوار در کاخ سعدآباد به نمایش گذاشته شده است؛ موزه‌ای که از گزند حملات آمریکا و اسرائیل در اسفند ۱۴۰۴ در امان نماند و آسیب‌هایی دید.

معاونت گردشگری وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی در پیامی، درگذشت این جهانگردی ایرانی را تسلیت گفت.

همچنین، علی دارابی، قائم‌مقام وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی و معاون میراث‌فرهنگی در پیام تسلیتی برای درگذشت عیسی امیدوار، گفت:

«درگذشت پیشکسوت عرصه گردشگری و مستندسازی، عیسی امیدوار -از برادران جهانگرد نامدار ایرانی- را به جامعه فرهنگی و گردشگری کشور تسلیت می‌گویم.

عیسی امیدوار به همراه برادرش عبدالله امیدوار، نماد جسارت، دانش و عطش سیری‌ناپذیر برای کشف ناشناخته‌ها بودند. آنان با شعار «همه متفاوتند، همه فامیل» از مرزهای جغرافیایی و ذهنی زمان خود فراتر رفتند و گنجینه بی‌نظیری از مستندهای دیداری از قبایل و مناطقی به جای گذاشتند که امروز دیگر وجود ندارند.

موزه برادران امیدوار در مجموعه سعدآباد، همواره یادآور این تلاش بی‌وقفه علمی است. بنا بود در روز جهانی موزه (۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵) از ایشان تجلیل کنیم که افسوس، اجل مهلت نداد.

نام برادران امیدوار در تاریخ میراث فرهنگی و جهانگردی ایران ماندگار است.

روحشان شاد و یادشان گرامی.»