تصمیم دیوانه‌وار پرز؛ چرا بازگشت مورینو به رئال خطرناک است؟

به گزارش سرویس اروپا صبح فوتبالی :

رئال مادرید در بحران است و وقتی که این تیم در بحران است، فلورنتینو پرز همیشه از اطرافیانش می‌پرسد: «آیا راهی برای برگرداندن ژوزه مورینیو وجود دارد؟» چرا؟ زیرا استخدام مورینیو یک بار جواب داده بود. در سال 2010، مادرید در موقعیتی غیرقابل تحمل قرار داشت، آنها تنها شکست نمی‌خوردند، بلکه توسط بزرگ‌ترین رقیب‌شان، بارسلونا، تحقیر می‌شدند. بنابراین، پرز به مورینیو، "مرد خاص" خود، روی آورد، کسی که به تازگی پپ گواردیولا و تیم قدرتمندش را شکست داده بود و توانسته بود لیگ قهرمانان اروپا را با اینتر به دست آورد.

اولین ال‌کلاسیکوی مورینیو با تحقیر تمام به پایان رسید، اما او توانست به‌گونه‌ای زیر پوست گواردیولا برود که حتی باعث شد فضای سمّی و خصمانه‌ای در یکی از پرشورترین و سیاسی‌ترین مسابقات دنیای فوتبال ایجاد کند - تا جایی که این فضاسازی‌ها حتی موجب تقسیمات در تیم ملی اسپانیا شد.

این جو خصمانه دقیقاً به سبک بازی مورینیو می‌خورد و او توانست در فینال کوپا دل ری 2011،  بهترین تیم تاریخ فوتبال را شکست دهد. به این ترتیب سه سال طلسم بی‌عنوانی مادرید را بشکند و سپس با قهرمانی در لالیگا، سلطنت سه‌ساله بارسلونا در لیگ را پایان دهد.

با این حال، تا تابستان 2013، مورینیو رفت و هیچ‌کس چندان ناراحت نشد که او را از دست داد، به جز پرز. در طول دوره‌ای پرتنش، مورینیو با تقریباً همه افراد مرتبط با باشگاه دچار مشکل شده بود - از بازیکنان گرفته تا مطبوعات - اما پرز در سال‌های 2015، 2016، 2018، 2023 و اکنون، دوباره به فکر بازگرداندن او افتاده است.

آیا بازگشت مورینیو به رئال مادرید درست است؟ یا این تصمیم فاجعه‌ بار خواهد بود؟

دهه‌ای از افت

پرز به وضوح احساس می‌کند که شباهت‌هایی میان حالا و سال 2010 وجود دارد - و از این نظر، حق با اوست. رئال مادرید دوباره در حال اتمام یک فصل بدون هیچ‌گونه قهرمانی بزرگ است - وضعیتی که در سانتیاگو برنابئو به هیچ عنوان قابل قبول نیست - و از تیم فوق‌العاده بارسلونا، عقب افتاده‌اند.

اما مورینیو دیگر آن مرد جادویی نیست که همه‌چیز را به طلا تبدیل کند. او همچنان حاشیه‌سازی می‌کند، اما حالا بدون کسب افتخارات. او به مدت 11 سال قهرمان لیگ نشده و آخرین جام او در سال 2022 در لیگ کنفرانس اروپا بود که نشان‌دهنده سطح کنونی مربی دو بار قهرمان لیگ قهرمانان است.

چطور می‌توان رئال مادرید را مدیریت کرد؟

پرز بدون شک استدلال خواهد کرد که مورینیو دقیقاً مربی‌ای است که رئال به آن نیاز دارد؛ شخصیتی کاریزماتیک که می‌تواند احترام یک تیم پر از سوپراستار را جلب کند و با وجود شک و تردیدهایی که در مورد فلسفه قدیمی فوتبال او وجود دارد، کیلیان امباپه و هم‌تیمی‌هایش قطعاً به یک رهبر قدرتمند در کنار زمین نیاز دارند. همان‌طور که سرخیو راموس گفته بود: "در رئال، مدیریت رختکن مهم‌تر از دانش تاکتیکی مربی است."

اما مورینیو هیچ شباهتی به دو مربی اخیر رئال مادرید ندارد که تیم‌شان را به قهرمانی در لیگ قهرمانان رسانده‌اند: کارلو آنچلوتی و زین‌الدین زیدان. او بسیار تهاجمی‌تر و چالش‌برانگیزتر است.

جدایی آشفته

مورینیو معمولاً ادعا می‌کند - بدون درخواست - که او یکی از معدود مربیان تاریخ رئال است که به خواست خودش باشگاه را ترک کرده است، و این داستان همواره از سوی پرز تأیید شده است.

پرز در سال 2013 تأکید کرد "هیچ‌کس اخراج نشده است، این یک توافق دوجانبه است. ما تصمیم گرفته‌ایم رابطه‌مان را به پایان برسانیم" اما این جدایی به هیچ عنوان دوستانه نبود. کمتر از یک سال پس از امضای تمدید قرارداد تا سال 2016، موقعیت مورینیو دیگر متزلزل شده بود.

در ژانویه 2013، پرز اقدام بی‌سابقه‌ای انجام داد و کنفرانس خبری برگزار کرد تا گزارشی از مارکا را رد کند که در آن آمده بود تعدادی از بازیکنان ارشد باشگاه، از جمله ایکر کاسیاس و راموس، تهدید کرده بودند که اگر مورینیو برکنار نشود، باشگاه را ترک خواهند کرد. اما واضح بود که مدت‌ها پیش از آنکه جدایی مورینیو رسمی شود، او رختکن را از دست داده بود.

از دست دادن رختکن

در واقع، روش‌هایی که مورینیو در پورتو، چلسی و اینتر با آن‌ها موفقیت کسب کرده بود، در رئال مادرید به نابودی‌اش منجر شد. "ذهنیت محاصره" محبوب او فقط تا حد معینی جواب می‌دهد. همان جو دائمی بی‌اعتمادی و بی‌احترامی که مورینیو در باشگاه ایجاد کرده بود، به تدریج و شاید به صورت اجتناب‌ناپذیر در تیم نفوذ کرد و منجر به طرد او از سوی بازیکنان شد.

کاسیاس در مورد نیمکت نشینی‌اش در فصل 2012-2013 سکوت کرد، اما په په علناً ناراحتی‌اش از نحوه برخورد مورینیو با دروازه‌بان تیم را بیان کرد. واکنش مورینیو این بود که اشاره کرد په په فقط از این ناراحت است که جایگاه خودش در تیم توسط یک نوجوان به نام رافائل واران گرفته شده است.

راموس نیز طبق گزارش‌ها مهارت‌های فوتبالی مورینیو را پشت‌پرده مسخره کرده و پس از اینکه آنچلوتی به عنوان سرمربی در ژوئن 2013 به تیم پیوست، یک اشاره خاص به او داشت: "می‌توانی بگویی او یک بازیکن بزرگ بوده است."

بازنویسی تاریخ؟

همچنین، راموس بود که ایده‌ای را که مورینیو و پرز به آن اشاره کرده بودند، به چالش کشید که مورینیو پایه‌گذار موفقیت‌های بعدی مادرید در لیگ قهرمانان بوده است. به گفته مورینیو، پرز حتی از او خواسته بود که در سال 2013 نرود: "الان نرو، تو قسمت سخت را انجام دادی و قسمت خوب هنوز پیش رو است."

با این حال، راموس هیچ‌گونه اعتباری به مورینیو برای موفقیت‌های مادرید در چهار قهرمانی لیگ قهرمانان بین 2014 و 2018 نمی‌دهد. "من فکر نمی‌کنم او نقشی در آن داشته باشد. برعکس، در واقع..."

این‌که مورینیو واقعاً مانع پیشرفت رئال مادرید شده باشد، ممکن است اغراق‌آمیز باشد، اما واضح است که ورود یک نیروی آرام‌کننده و وحدت‌بخش مثل آنچلوتی تأثیر بسیار مثبتی در تیم داشت.

زمان حرکت به جلو

ممکن است امباپه پستی در اینستاگرام را در حمایت از مورینیو منتشر کرده باشد، اما قابل تصور است که وینیسیوس جونیور علاقه زیادی به این ایده نداشته باشد که توسط مورینیو هدایت شود.

گزارش‌ها همچنین حاکی از این است که بازگشت مورینیو مورد حمایت کامل هیئت‌مدیره نیست - اما این به این معنی نیست که این اتفاق نخواهد افتاد. پرز هنوز در سانتیاگو برنابئو تصمیم‌گیرنده نهایی است و باور دیرینه او به این که بازیکنان به یک رهبر تیم نیاز دارند تا یک تاکتیک‌دان، با شکست آزمایش آلوارو آربلوآ تقویت شده است.

با این حال، واقعیت این است که مورینیو هنوز در صدر فهرست آرزوهای پرز قرار دارد.