تولد یک فوق ستاره/ رئال بدون این پسربچه برنده نیست!

به گزارش سرویس اروپا صبح فوتبالی :

جوانی، گنجی الهی است. داشتن بازیکنان جوان، داشتن او، پیتارش هم همینطور است. بهترین نمونه برای این که بدانیم مسیرهای زندگی رازآلود هستند. چه کسی فقط ۵۰ روز پیش می‌توانست به او بگوید، زمانی که تنها ۲۴ ساعت تا اولین بازی‌اش برای رئال مادرید باقی مانده بود؟ در ۱۷ فوریه، در ورزشگاه دالوژ. هنوز رزهای ولنتاین تازه بودند و هیچ‌کس تصور نمی‌کرد که عشق واقعی در راه است.

تیاگو، برنابئو، رئال مادرید. پیوندی که همه‌ چیز را تغییر داد. آدرنالین برای بیماری در حال نقاهت مثل معجزه بود و کسی که امروز، یک‌ چهارم نهایی لیگ قهرمانان را تجربه می‌کند. بعد از این‌ همه اتفاق، بعد از همه‌ چیز. با این «بچه الماس» و ۱۰ بازیکن دیگر... رئال مادرید به این شکل برابر بایرن خواهد ایستاد. این یک شایسته‌سالاری محض است: تیم با تیاگو بهتر است. تیاگو تیم را بهتر می‌کند. ترتیب عوامل، حاصل را تغییر نمی‌دهد.

آربلوا یک روز قبل از بازی سون مویس دروغ گفت: او بهترین ترکیبش را برای بردن آن بازی به میدان نفرستاد. ترکیبی را انتخاب کرد با نگاه به بازی امشب. برای حفظ انرژی، برای مدیریت فشار. تصمیمی منطقی و قابل درک. این حرکت پوکری او بود، فارغ از نتیجه نهایی. وینیسیوس استراحت کرد، با نگاه به لیگ قهرمانان و پیتارش هم همین‌طور. هر دو در نهایت به میدان آمدند تا یک بعدازظهر بد را نجات دهند و هر دو امشب از ابتدا بازی خواهند کرد.
این واقعیت جدید برای این «بچه الماس» است. بازیکن ۱۸ ساله‌ای که به یک مهره ثابت در رئال مادرید تبدیل شده است. امشب دهمین بازی او برای تیم اول خواهد بود، پنج تای آن در لیگ قهرمانان. جایی که بهترین‌ها بازی می‌کنند. جایی که جایگاهش غیرقابل مذاکره است. این هفتمین حضورش در ترکیب اصلی خواهد بود. واقعیتی که با پشت سر گذاشتن کاماوینگا و حتی گولر تثبیت شده است. زیرا وقتی بلینگام در اوج باشد، آردا باید برای رسیدن به ترکیب اصلی از این ستاره جوان عبور کند. با تمام پیامدهایش، این تیم تنها یک‌ بار با حضور پیتارش در ترکیب اصلی شکست خورده است (مقابل ختافه).
تا تیم اول

و او چه مسیر پرفشاری را پشت سر گذاشته است. این تیم با پیتارش در بالایدوس طوفان به پا کرد (شبی که تنها ۱۴ بازیکن از تیم اصلی دعوت شده بودند). همچنین الچه را در هم کوبیدند و دربی را بردند. اما مهم‌تر از همه، منچسترسیتی را به زانو درآوردند. تقابلی که به نقطه اوج کار او تبدیل شد. او کاماوینگا را نیمکت‌نشین کرد و گولر را به سمت چپ برد. دستش زیر نگاه جهانی که به صفحه تلویزیون‌ها خیره شده بود، نلرزید، جهانی که انتظار یک نتیجه از پیش تعیین‌ شده را داشت. اما رئال مادرید بار دیگر جاودانه شد و سیتی را در خانه خودش شکست داد. بیانیه‌ای که دیروز می‌توانست تا ایستگاه آرتمیس ۲ شنیده شود. اتفاقی که معادلات فوتبال را تغییر داد و همه این اتفاقات با حضور پیتارش رخ داد. بازیکنی که فصل آینده به‌ طور رسمی عضو تیم اول خواهد شد. تصمیم گرفته شده است.

در انتظار لاروخا

از آن زمان، جایگاه او دیگر محل تردید نبوده است. اگر در زمین باشد، فیکس است. تمام. تولد یک فوق‌ ستاره به واقعیتی اثبات‌ شده تبدیل شده است. پیتارش بازیکنی کامل است که در بازیسازی کمک می‌کند، توانایی بازی سریع و دریبل‌زنی متناسب با نیاز هر مسابقه را دارد و علاوه بر آن، حس گلزنی هم دارد. پاس آخر، شوت. یک فوتبالیست کامل که توجه مراکشی‌ها را جلب کرده است و تلاش‌ها برای متقاعد کردن او جهت بازی برای تیم ملی‌شان ادامه دارد. تلاشی بی‌ثمر: پیتارش می‌خواهد برای اسپانیا بازی کند. کاملاً در این مورد شفاف است و آن را پنهان نمی‌کند.

دعوت او به تیم ملی بزرگسالان، چه برای جام جهانی باشد یا بعدتر، اجتناب‌ناپذیر است. فقط مسئله زمان است. شایسته‌سالاری برای بازیکنی که با شایستگی پیشرفت می‌کند و فعلاً به پیشروی در رده‌های پایه ادامه می‌دهد. او امشب در برنابئو، از ابتدا به میدان خواهد رفت چون شایسته‌اش بوده است و چون بلینگام هنوز به آمادگی کامل نرسیده است و احتمالاً بازی را از روی نیمکت آغاز می‌کند.

برنامه این است که بلینگام برای بازی در مونیخ در بهترین شرایط باشد اما تردیدی نیست که برای امشب آماده کامل نیست. رئال مادرید خود را برای یک شب لیگ قهرمانان آماده کرده است. بایرن می‌آید، یک‌چهارم نهایی از راه می‌رسد و ترکیب اصلی یک فرمان دارد: پیتارش و ۱۰ نفر دیگر. غیرقابل بحث. او و بقیه. «بچه الماس» غیرقابل جایگزین است.