تولد طوفانی در ۴۱ سالگی؛ رونالدو و جنگ با زمان

به گزارش صبح فوتبالی :

 رونالدو در حالی شمع‌های تولدش را فوت کرد که تنها یک روز قبل به اعتصاب کوتاه‌مدت خود در تمرینات النصر پایان داده بود و حالا بار دیگر با همان جاه‌طلبی همیشگی، اهداف بزرگی چون رسیدن به رکورد ۱۰۰۰ گل رسمی، حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ و حتی بازی در کنار پسرش را دنبال می‌کند.

چند هفته پیش روبرتو مارتینز، سرمربی تیم ملی پرتغال، در گفت‌وگویی با مارکا درباره او گفته بود: «همیشه فکر می‌کردم این بدن است که بازیکن را بازنشسته می‌کند، اما در مورد کریستیانو مطمئنم این ذهن اوست که تصمیم می‌گیرد چه زمانی فوتبال را کنار بگذارد.» توصیفی که حالا بیش از هر زمان دیگری به واقعیت نزدیک است؛ چرا که رونالدو در یکی از عجیب‌ترین مقاطع دوران حرفه‌ای خود به ۴۱ سالگی رسیده، اما هنوز فاصله زیادی با واژه «ایستادن» دارد.

در روزهای اخیر، شایعات گسترده‌ای درباره نارضایتی او پس از انتقال کریم بنزما به الهلال مطرح شد و حتی در پرتغال صحبت از احتمال فعال شدن بند فسخ ۵۰ میلیون یورویی قراردادش با النصر به میان آمد. با این حال، رونالدو در نهایت تصمیم گرفت مسیر تقابل را کنار بگذارد و پس از غیبت در دیدار مقابل الریاض ــ مسابقه‌ای که با برد دشوار النصر همراه شد ــ دوباره به تمرینات بازگردد تا تیمش در کورس قهرمانی لیگ حرفه‌ای عربستان باقی بماند.

او عصر دیروز با انتشار تصویری از تمریناتش در شبکه‌های اجتماعی، عملاً به تمام گمانه‌زنی‌ها پایان داد و نشان داد که بازی حساس جمعه آینده برابر الاتحاد را به‌عنوان هدف بعدی در ذهن دارد.

رونالدو تولد ۴۱ سالگی‌اش را با دو آرزوی بزرگ جشن می‌گیرد: رسیدن به جام جهانی ۲۰۲۶ در اوج آمادگی و ادامه دادن رقابت با زمان برای عبور از مرز افسانه‌ای هزار گل رسمی.

او پیش‌تر در مراسم گلوب ساکر گفته بود: «ادامه دادن سخت است، اما هنوز اشتیاق و انگیزه دارم. فرقی نمی‌کند در اروپا بازی کنم یا خاورمیانه؛ همیشه می‌خواهم جام‌های بیشتری ببرم و به آن عدد خاص برسم. اگر مصدوم نشوم، مطمئنم به آن خواهم رسید.» هرچند توقف کوتاهش در بازی‌های اخیر جایی در برنامه‌هایش نداشت.

ژرژ ژسوس نیز از بازگشت او استقبال کرده و به تحقق این هدف باور دارد: «کریستیانو یک الگوست. مطمئنم او در سال ۲۰۲۶ به هزار گل می‌رسد. مردم نمی‌دانند چقدر تشنه موفقیت است و در چه شرایط بدنی فوق‌العاده‌ای قرار دارد.»

در حال حاضر شمار گل‌های رسمی رونالدو پس از آخرین گلش مقابل الخلود به عدد ۹۶۲ رسیده؛ یعنی تنها ۳۸ گل تا رکوردی تاریخی و تقریباً دست‌نیافتنی. با وجود ۱۵ هفته باقی‌مانده از لیگ عربستان و حداقل دو بازی در لیگ قهرمانان آسیا، رسیدن به این عدد پیش از جام جهانی کار آسانی نیست؛ هرچند اگر او در نهایت قهرمان جهان شود، شاید این موضوع برایش چندان اهمیتی نداشته باشد.

خودش نوامبر گذشته در مصاحبه با پیرس مورگان گفته بود: «بردن جام جهانی نام من را در تاریخ فوتبال عوض نمی‌کند.» چرا که میراث او مدت‌هاست ثبت شده است.

اما در روز تولد ۴۱ سالگی، رونالدو خوب می‌داند که هنوز مأموریت‌های ناتمامی دارد: هزار گل، جام جهانی و رؤیای هم‌بازی شدن با پسرش.

او درباره این رؤیا گفته است: «گاهی به من می‌گوید بابا چند سال دیگر دوام بیاور، می‌خواهم کنارت بازی کنم.» شاید همین جمله کافی باشد تا توضیح دهد چرا کریستیانو هنوز مثل یک جوان ۲۰ ساله تمرین می‌کند.

در قاموس رونالدو واژه‌ای به نام «محدودیت» وجود ندارد؛ او همچنان نشان می‌دهد که این خودش است که فوتبال را ترک خواهد کرد، نه اینکه فوتبال او را کنار بگذارد.