علاقه شدید ناتینگهام فارست به طارمی؛ مهاجم ایرانی گزینه جدی خط حمله

به گزارش صبح فوتبالی :

 به نقل از سایت «gavros» یونان، آینده مهدی طارمی همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد، چرا که در روزهای پایانی ماه ژانویه علاقه‌مندی جدی نسبت به این مهاجم ایرانی شکل گرفته است.

با وجود آن‌که پرونده انتقال لورنتسو لوکا به مراحل نهایی رسیده، ناتینگهام فارست قصد ندارد فعالیتش در خط حمله را متوقف کند. طبق اطلاعاتی که از انگلیس منتشر شده، این باشگاه همچنان به‌طور جدی گزینه جذب مهدی طارمی را در پنجره نقل‌وانتقالات زمستانی بررسی می‌کند.

همان گزارشی که نخستین‌بار از توافق فارست با ناپولی برای جذب لوکا به‌صورت قرضی با بند خرید خبر داده بود، تأکید می‌کند این انتقال تأثیری بر برنامه کلی تهاجمی فارست ندارد. بر اساس گفته‌های دیوید اورنستین، مهاجم ایرانی المپیاکوس همچنان یکی از اهداف اصلی باشگاه به شمار می‌رود، چرا که مدیران فارست به‌دنبال اضافه کردن یک بازیکن باتجربه و گلزن دیگر به ترکیب خود هستند.
طارمی تنها گزینه فارست نیست

در فهرست گزینه‌های فارست نام یورگن استراند لارسن مهاجم وولوز نیز دیده می‌شود، هرچند شرایط او به دلیل رقابت تیمش برای بقا در لیگ برتر پیچیده‌تر است. در همین حال، طارمی که تا سال ۲۰۲۷ با المپیاکوس قرارداد دارد و آمار قابل‌توجه ۱۴ گل در ۲۳ بازی را ثبت کرده، همچنان نگاه‌ها را به خود جلب می‌کند و نشان می‌دهد ارزش او در بازار فوتبال اروپا همچنان بالاست.

در رسانه‌های انگلیسی آمده که فارست برای تقویت خط حمله گزینه‌های مختلفی را بررسی کرده است؛ از جمله استراند لارسن (وولوز)، یوسف النصیری (فنرباغچه) و آرتم دووبیک (رم). با این حال، در هر صورت به نظر می‌رسد آینده تایوو آوونیی دور از فارست خواهد بود.

اگر انتقال طارمی به ناتینگهام فارست نهایی شود، معادلات خط حمله این تیم به‌سرعت تغییر خواهد کرد و یکی از قطعاتی که به‌طور طبیعی جابه‌جا می‌شود، آوونیی است. مهاجم نیجریه‌ای در حال حاضر با نقش کمرنگ‌تر، مصدومیت‌ها و شایعات فراوان درباره آینده‌اش در سیتی گراند مواجه است. حضور احتمالی طارمی می‌تواند او را بیش از پیش به حاشیه ببرد و در این سناریو، یونان به‌عنوان مقصدی واقع‌بینانه مطرح می‌شود؛ جایی که المپیاکوس می‌تواند با ارائه نقش ثابت در ترکیب، حضور در رقابت‌های اروپایی و فرصتی برای شروعی دوباره، مقصدی جذاب برای این بازیکن باشد—آن هم در لیگی با فشار کمتر نسبت به لیگ برتر انگلیس